Qi Gong 气功 – starożytna forma chińskiej gimnastyki zdrowotnej.

Słowo Qi Gong oznacza dosłownie: “praca z energią” lub “kultywowanie energii życiowej” i jest głęboko zakorzenione w chińskiej starożytnej filozofii. Według tradycji, ojcem fundamentów Qi Gongu jest legendarny mnich Bodhidarma (Da Mo, 达摩), który przyjechał do Chin z Indii w V wieku n.e. aby nauczać Buddyzmu w klasztorze Shaolin (少林寺 shàolín sì), świątyni buddyjskiej wybudowanej w 495 roku w prowincji Henan.

Gdy tam przybył zauważył, że mnisi praktykujący medytację chan, mieli bardzo słabą kondycję fizyczną, ponieważ całe dnie spędzali medytując bez ruchu w pozycji lotosu, postanowił więc wymyśleć dla nich program ćwiczeń aby odzyskali zdrowie.

W tym czasie w Chinach istniały już taoistyczne ćwiczenia zdrowotne daôyîn (导引- kierować i rozciągać), nazywane „tańcem terapeutycznym”. Formą podobne były do jogi i inspirowały się ruchami obserwowanymi u zwierząt żyjących w naturze.

Mówi się, że Bodhidarma połączył ruchy daoyin z hinduską jogą oraz pranayamą (ćwiczeniami oddychowymi), i że w taki sposób stworzył fundament jakim jest praca nad siłą wewnętrzną qi 气, baza współczesnego Qi Gongu i praktyki wszystkich wschodnich sztuk walki WuShu.

Zostawił on za sobą również do dziś istniejący „Klasyczny podręcznik sztuk walki dla zrozumienia i zbudowania siły wewnętrznej”,易筋經yijinjing (ćwiczenia oddechowe przy pracy nad qi 气). Polegają one na przyjęciu odpowiedniej pozycji ciała, koordynacji ruchów z oddechem, rozluźnieniu mięśni i specyficznym skoncentrowaniu uwagi, wprowadzającym ćwiczącego w stan wewnętrznego spokoju, który wspomaga wytrwałość w systematycznym powtarzaniu wskazanych sekwencji ruchowych. Wykonywana w ten sposób praca nad energią życiową pozwala wzmocnić siłę organizmu, jego wytrzymałość i precyzję wykonywania ruchów.

Ćwiczenia Qigongu mają zastosowanie nie tylko w praktyce sztuk waliki, lecz również są szeroko rozpowszechnione we współczesnej kulturze chińskiej jako gimnastyka profilaktyki zdrowia. Powszechnym jest spotkać o poranku grupy dorosłych ćwiczących Qi Gong w parkach miejskich.
Qi Gongu ma silne działanie prozdrowotne i dzięki czemu stanowi również jeden z filarów Tradycyjnej Medycyny Chińskiej (TCM). Uważany jest za cenną technikę leczniczą, który stanowi specjalizację medyczną oraz której poświęca się różnorodne badania i prace naukowe na uniwersytetach medycznych. Qi Gong medyczny ma również swoje miejsce w szpitalach na równi z oddziałami akupunktury, masażu leczniczego i innych specjalizacji takich jak ginekologia czy pediatria. Wspólnie z akupunkturą i innymi technikami TCM tworzy on bardzo efektywny sposób leczenia chorób.

Co doświadczają osoby ćwiczące Qigong?

Osoby ćwiczące Qi Gong doświadczają w sposób zdecydowany jego pozytywnego oddziaływania. Jest to szczególnie zauważalne w przypadku ludzi przeżywających różnego rodzaju stres oraz ludzi chorych, którzy odczuwają szybką poprawę samopoczucia i lepszego funkcjonowania organizmu.

Ta Ji 太极 – jedna z tradycyjnych form chińskich sztuk walki pochodząca z praktyki Wu Shu w Górach Wu Dang.

Szkoła sztuki walki dyscypliny Wudang, wywodzi się z nurtu Shaolin i nazywana jest również miękką szkołą lub szkołą siły wewnętrznej.

Jej założyciel był taoistą pustelnikiem zywanym Zhang Sanfeng. Po zakończeniu nauki dyscypliny Shaolin wyjechał on z klasztoru i zamieszkał w górach Wudang, w prowincji Hubei, obok Xi’anu. Według legendy, jego inspiracją do przekształcenia technik walki Shaolin w nową formę Wushu była obserwacja bójki pomiędzy wężem i ptakiem. Ten nowy styl Wushu miał na celu zminimalizowanie stosowania zewnętrznej siły i skupienie się na trenowaniu siły wewnętrznej, aby wzmacniając zdrowie ciała osiągnąć długowieczność.

Ti Ji jest jedną z trzech głównych szkół nurtu Wudang: Tai Ji, Xing yi i Pa gua.
Praktykujący nie manifestuje siły ciosów na zewnątrz w czasie ćwiczeń dyscypliny Wudang, jego ruchy są wolne i delikatne, zatem wyglądają bardziej jak taniec niż jak praktyka sztuki walki. Ale tak naprawdę, kumuluje on wystarczająco dużo siły, która mogłaby zabić w trakcie walki, gdyby zaszła tego potrzeba.

Szkoła Wudang kładzie nacisk na pracę nad qi 气, czyli energią cieplną krążącą w naszym organizmie, aby stymulować pracę organów i funkcji życiowych. Jeżeli qi jest zgromadzone w dużej ilości sprzyja to zdrowiu fizycznemu, jak i psychicznemu.

Przy trenowaniu technik Wudang obowiązują ćwiczenia oddechowe oraz koncentracja umysłowa, podobnie jak w praktyce Qi Gongu.